نسخه آزمایشی

 

 

همه مطالب (به ترتیب انتشار):
نهست ۱۹ آذر , ۱۳۹۷

  ملاقات در هتل دیپلمات نگاهی به نمایشِ «قانون بازمانده‌ها»ی رضا عبده   رضا سرور       درآمد تئاتر رضا عبده « نابهنگام» است. این نابهنگامی به‏‌معنای گسست عبده از سنت تئاتر آمریکا است. در دهه‏‌ی ۱۹۸۰، عبده چه در عرصه‏‌ی درام‌‏نویسی و چه در حیطه‏‌ی اجرا در خارج از قلمرو سنت تئاتر آمریکا […]

نهست ۱۷ آذر , ۱۳۹۷

پرونده‌ی ترور؛ سینما نوکتوراما (۲۰۱۶، برتران بونلو) بلیک ویلیامز | برگردان رکسانا طالبی   وقت را تلف نکنیم، “نوکتوراما”ی برتران بونلو نه تنها هیچ ربطی به نیک کیو و بد سیدز ندارد[۱]، بلکه کلیدی‌­تر اینکه فیلمی درباره‌ی تروریسم هم نیست. ادعایی که احتمالاً عجیب به نظر برسد، آن هم با توجه به ۱۳۰ دقیقه‌­ی بی […]

نهست ۱۵ آذر , ۱۳۹۷

  هربرت مارکوزه دپارتمان فلسفه دانشگاه کالیرفرنیا؛ سن دیگو ۵ آوریل ۱۹۶۹ برگردان میثاق نعمت گرگانی   در نامه‌ی پیشین، آدورنو بیان کرده بود که نکته‌ی عجیب برای خودش این است که علی‌رغم تمام جاروجنجال‌های به‌وجود آمده، بیش از پیش غرق در کار و تألیف است و چندان اظهارنظرهای دیگران برایش مهم نیست. ولی گویا […]

نهست ۸ آذر , ۱۳۹۷

  مکاتبات آدورنو و مارکوزه تئودور آدرونو؛ ۱۴ فوریه ۱۹۶۹ برگردان میثاق نعمت گرگانی     «او با پلیس تماس گرفت». این گزاره نه تنها از سوی جنبش‌های دانشجویی زمان او بلکه در کتاب‌ها و نظریه‌ورزی‌های مخالفان و موافقان او بارها پایه و مبنای قضاوت قرار گرفت. رابطه‌ی واضع “دیالکتیک منفی” چنان با جنبش‌های دانشجویی […]

نهست ۳ آذر , ۱۳۹۷

  پرونده‌ی “ترور؛ سینما“ سرمقاله: اخلاقِ تروما: ترومایِ اخلاق میثاق نعمت گرگانی   نمایی از فیلم “نوکتوراما” (۲۰۱۶؛ برتان بونلو)   اون تجسمی از سرمایه‌داری هستش. تجسمی از آزادی. تصویری از هر چی که آمریکا هستش. پایین آوردن اون دو تا ساختمون یعنی به زانو در آوردن آمریکا. دیالوگی از فیلمنامه خون‌دماغ   خون‌دماغ (۲۰۰۰) […]

نهست ۲۶ آبان , ۱۳۹۷

  آخرین رسوایی گدار گلوبر روشا برگردان رامین اعلایی     مقدمه: الهام‌بخش، سرسخت و تندرو، این‌ها توصیفات سرژ دنی است از شناخته‌شده‌ترین و احتمالاً بزرگ‌ترین فیلمساز برزیلی که تا اندازه‌ای به فراموشی سپرده شده است؛ گلوبر روشا. در سال ۱۹۶۳، گلوبر روشا و دوستانش (دیگس، هیرز من، گوئرا، دوس سانتوس، سارا سنی و دیگران) […]

نهست ۲۴ آبان , ۱۳۹۷

  بادبان‌وار مُستمندِ نَفَس[۱] طبیعت و آزادی در سینمای ترنس مالیک میثاق نعمت گرگانی     آسمان، خورشید، آب، باد. اینان نخستین واژگانی هستند که پوکوهانتس و کاپیتان اسمیت در فیلم “دنیای نو” از یکدیگر فرا می‌گیرند. ترجمه در پهنه‌ی طبیعت با خود طبیعت آغاز می‌گردد و سپس نوبت به یادگیری نام اندام حسّی انسان […]

نهست ۱۹ آبان , ۱۳۹۷

  زیبایی‌شناسی گرسنگی گلوبر روشا برگردان رامین اعلایی     سینما نوو (Cinema Novo) جنبشی در سینمای آمریکای لاتین بود که در دهه‌های پنجاه و شصت میلادی در برزیل پا گرفت. فیلمسازانی چون گلوبر روشا و نلسون پریرا دوس سانتوس این جنبش سینمایی را بنیان گذاشتند. شعار اصلی این فیلمسازان این بود: «یک دوربین در […]

نهست ۱۷ آبان , ۱۳۹۷

  زیست‌سیاستِ ژست: سینما و تنِ نرولوژیک (بخش دوم) پاسی والیاهو برگردان علی جمشیدی         ردپا آگامبنِ فیلسوف، انتقال نیروی جنبشی از یک ارگان به ارگان مجاور در بیماران هیستری را یک «کنش مضاعف» می‌داند [یک: پاتولوژیک، دو: تصادفی و از نمای بیرون از سوژه، لوده‌وار]؛ اتفاق مشابه را باید در نگاره‌های […]

نهست ۱۴ آبان , ۱۳۹۷

  مانیفست تئاتر‌: نظریه‌ی غیرممکن آیا تئاتر هنوز هم به مانیفست نیاز دارد؟ قاسم نجاری   ماه مه ۲۰۱۸، میلو رائو، کارگردان سوییسیِ ساکن بلژیک که به تازگی کارگردان ارشد تئاتر خنت شده، مانیفست تئاتری خود را منتشر کرد. میلو رائو کارگردانی است که هر کدام از اجراهایش در چهار سال گذشته، اتفاقی ویژه در […]