تخیل سینمایی و رئالیسم همدلانه

نهست و ایستار برگزار می‌کنند:

نشست “تخیل سینمایی و رئالیسم همدلانه: رئالیسم سینمایی/ تخیل سینمایی در فیلم‌‌های علیرضا داوودنژاد”

با حضور انوش دلاوری و میثاق نعمت گرگانی

نشست داوودنژاد

واقعیت که همواره ستیزه‌جوست، این‌بار تیغش را به سوی خانواده‌ی داوودنژاد چرخانده است. واقعیت بنا دارد آن زیست صمیمانه و انسانی را که در طی سالیان شاهدش بودیم از کار بیندازد. همه‌ی آشفتگی‌ها، همه‌ی آن روابط پخش‌و‌پلا، و بیماری مادر، این یگانه کاراکتر فیلمیک او، همه خبر از چیرگی واقعیت و تسلیم پروژه‌ی فیلمسازی می‌دهند. چه باید کرد؟ داوودنژاد برای «رهایی» از این بحران دقیقاً چه باید کند؟ این سؤالی به غایت سیاسی است وقت طرح گفتگو میان رئالیسم سینمایی و واقعیت پیرامونی؛ سؤالی که پای تاریخ رئالیسم در ایران را به میان می‌کشد و میزان هم‌دستی یا ایستادگی در مواجهه با آن را به پرسش می‌گیرد. راه‌حل علیرضا داوودنژاد اما ساده‌تر از این‌هاست. و به همان میزان تابوترین‌شان: او از خارج از قاب به درون می‌آید، نوشته‌ی روی تخته را پاک می‌کند و می‌نویسد: «جهان عوض می‌شود!» به همین سادگی؛ و بی‌آن‌که خدشه‌ای به آن رئالیسم وارد کند جهان واقعی را به جهان اعجازگون فیلمیک خود بدل می‌کند. (کافی‌ست کمی به کتاب‌های مرجع نگاه بیندازیم و ببینیم چگونه این «خدایان ناگهانی» از پایه رد می‌شوند!) بالطبع از این پس سؤال‌های بیشتری مطرح می‌شوند: «فیلمسازی مستقل و فیلم شخصی به عنوان یک رویکرد»؛ «رابطه‌ی رئالیسم و تخیل»؛ «فیلمسازی به عنوان کنشی رهایی‌بخش» و مهم‌تر از همه‌ی این‌ها «هپی‌اند»‌های او که چرا حاصل یک سیاست سینمایی همدلانه است…

 

شنبه (۲۷ بهمن) ساعت ۱۲ الی ۱۶، دانشگاه هنر (باغ ملی)، پلاتو خسروی

رویدادها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *