نسخه آزمایشی

 

 

سینما

نهست ۱۷ آذر , ۱۳۹۷

پرونده‌ی ترور؛ سینما نوکتوراما (۲۰۱۶، برتران بونلو) بلیک ویلیامز | برگردان رکسانا طالبی   وقت را تلف نکنیم، “نوکتوراما”ی برتران بونلو نه تنها هیچ ربطی به نیک کیو و بد سیدز ندارد[۱]، بلکه کلیدی‌­تر اینکه فیلمی درباره‌ی تروریسم هم نیست. ادعایی که احتمالاً عجیب به نظر برسد، آن هم با توجه به ۱۳۰ دقیقه‌­ی بی […]

نهست ۳ آذر , ۱۳۹۷

  پرونده‌ی “ترور؛ سینما“ سرمقاله: اخلاقِ تروما: ترومایِ اخلاق میثاق نعمت گرگانی   نمایی از فیلم “نوکتوراما” (۲۰۱۶؛ برتان بونلو)   اون تجسمی از سرمایه‌داری هستش. تجسمی از آزادی. تصویری از هر چی که آمریکا هستش. پایین آوردن اون دو تا ساختمون یعنی به زانو در آوردن آمریکا. دیالوگی از فیلمنامه خون‌دماغ   خون‌دماغ (۲۰۰۰) […]

نهست ۲۶ آبان , ۱۳۹۷

  آخرین رسوایی گدار گلوبر روشا برگردان رامین اعلایی     مقدمه: الهام‌بخش، سرسخت و تندرو، این‌ها توصیفات سرژ دنی است از شناخته‌شده‌ترین و احتمالاً بزرگ‌ترین فیلمساز برزیلی که تا اندازه‌ای به فراموشی سپرده شده است؛ گلوبر روشا. در سال ۱۹۶۳، گلوبر روشا و دوستانش (دیگس، هیرز من، گوئرا، دوس سانتوس، سارا سنی و دیگران) […]

نهست ۲۴ آبان , ۱۳۹۷

  بادبان‌وار مُستمندِ نَفَس[۱] طبیعت و آزادی در سینمای ترنس مالیک میثاق نعمت گرگانی     آسمان، خورشید، آب، باد. اینان نخستین واژگانی هستند که پوکوهانتس و کاپیتان اسمیت در فیلم “دنیای نو” از یکدیگر فرا می‌گیرند. ترجمه در پهنه‌ی طبیعت با خود طبیعت آغاز می‌گردد و سپس نوبت به یادگیری نام اندام حسّی انسان […]

نهست ۱۹ آبان , ۱۳۹۷

  زیبایی‌شناسی گرسنگی گلوبر روشا برگردان رامین اعلایی     سینما نوو (Cinema Novo) جنبشی در سینمای آمریکای لاتین بود که در دهه‌های پنجاه و شصت میلادی در برزیل پا گرفت. فیلمسازانی چون گلوبر روشا و نلسون پریرا دوس سانتوس این جنبش سینمایی را بنیان گذاشتند. شعار اصلی این فیلمسازان این بود: «یک دوربین در […]

نهست ۱۷ آبان , ۱۳۹۷

  زیست‌سیاستِ ژست: سینما و تنِ نرولوژیک (بخش دوم) پاسی والیاهو برگردان علی جمشیدی         ردپا آگامبنِ فیلسوف، انتقال نیروی جنبشی از یک ارگان به ارگان مجاور در بیماران هیستری را یک «کنش مضاعف» می‌داند [یک: پاتولوژیک، دو: تصادفی و از نمای بیرون از سوژه، لوده‌وار]؛ اتفاق مشابه را باید در نگاره‌های […]

نهست ۱۲ آبان , ۱۳۹۷

  سینما و امر قدسی نوشته‌ای ویرایش‌نشده از پی‌یرپائولو پازولینی در مجله‌ی AVVENIRE برگردان مهدی فتوحی     من متعلق به هیچ جریانی نیستم مگر به شیوه‌ای بسیار مبهم و پراکنده. من حرفه‌ای عالم سینما نیستم و بنابراین دوره‌های نوآموزی و کارآموزی را نگذرانده‌ام و استادی هم نداشته‌ام و به همین روی خود را داخل […]

نهست ۶ آبان , ۱۳۹۷

زیست سیاستِ ژست: سینما و تنِ نرولوژیک- بخش اول پاسی والیاهو برگردان علی جمشیدی       تبارشناسیِ جورجو آگامبن در بابِ سینما را در یادداشت کوتاه ولی تاثر برانگیزش با نامِ «یادداشت‌هایی در باب ژست» می‌توان یافت، آن‌جا که تکینگی سینما را تشریح می‌کند. او در این یادداشت، به عوضِ اندیشیدن به سینما به […]

نهست ۲۸ مهر , ۱۳۹۷

  مرثیه یا دسیسه: تاریخ در سینمای ساکوروف میثاق نعمت گرگانی   و زاده‌ی دیار روسیه بود که غروب‌هایش طولانی‌تر و افق‌هایش لاک‌پشتی‌تر بودند و مردمش اغلب جمله‌های‌شان را از سر تردید و دودلی ناتمام رها می‌کردند تا به بهترین و معقولانه‌ترین وجه از سوی شنونده کامل گردند. – اُرلاندو، ویرجینیا وولف(۱) پرداختن به مسئله‌ی […]

نهست ۳۱ شهریور , ۱۳۹۷

  «ساد-پازولینی» رولان بارت برگردانِ رامین اعلایی     سالو، فاشیست‌ها را پسند نمی‌افتد. از سویی دیگر، از آن رو که ساد برای برخی/عده‌ای از ما به میراثی ارزشمند بدل شده‌، بسیاری فریاد بر خواهند آورد که: ساد کاری به کار فاشیسم ندارد! در این بین جماعت باقی‌مانده، که نه فاشیست‌اند و نه طرفدار ساد […]